โรคหลงลืมชั่วคราว คืออะไร

โรคหลงลืมชั่วคราว คืออะไร?

หัวข้อย่อย

ปัญหาเรื่องความจำเป็นปัญหาที่หลาย ๆ คนคงคุ้นเคยกันดี ไม่ว่าจะเป็นปัญหาขี้ลืม ความจำสั้น หลงลืมชั่วขณะ ซึ่งอาการเหล่านี้มักจะเกิดได้บ่อยครั้ง แต่ถ้าปล่อยอาการเหล่านี้ทิ้งไว้ต่อไป โดยไม่ได้มีการฝึกหรือใช้สมองเท่าที่ควรก็อาจทำให้เป็นโรคอัลไซเมอร์ได้ในอนาคต

นอกจากปัญหาเรื่องขี้ลืมหรือความจำสั้นแล้ว ยังมีอีกโรคหนึ่งที่เป็นการหลงลืมในระยะสั้นเหมือนกันนั่นก็คือโรคหลงลืมชั่วคราว ซึ่งวันนี้เราจะมาพูดถึงโรคหลงลืมชั่วคราวกันค่ะ โรคนี้มีความคล้ายคลึงกับอาการความจำสั้น คืออาการหลงลืมชั่วขณะ หรือลืมสิ่งที่เพิ่งทำก่อนหน้านี้เพียงชั่วคราวเท่านั้น แล้วโรคนี้มีสาเหตุ อาการ หรืออันตรายต่อสมองและการใช้ชีวิตอย่างไร บทความต่อไปนี้จะทำให้เพื่อน ๆ ได้รู้ว่าโรคหลงลืมชั่วคราว คืออะไร? กันมากขึ้นค่ะ

โรคหลงลืมชั่วคราว คืออะไร?

โรคหลงลืมชั่วคราวหรือ Temporary Transient Amnesia (TTA) เป็นสภาวะที่เกิดขึ้นเมื่อมีการสูญเสียความจำชั่วคราว โดยทั่วไปแล้วสภาวะนี้มักจะเกิดขึ้นอย่างเฉียบพลัน และยังไม่ทราบถึงสาเหตุของการเกิดโรคหลงลืมชั่วคราวที่แน่ชัด โดยผู้ป่วยจะจดจำเรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่ได้เพียงชั่วขณะ และหลังจากนั้นความจำก็จะค่อย ๆ กลับมาเป็นปกติภายใน 24 ชั่วโมง

ผู้ป่วยมักจะมีอาการวิตกกังวล หรือเครียดขณะที่เกิดสภาวะนี้ เพราะมันทำให้เขาไม่ทราบว่าตัวเองกำลังทำอะไร และต้องการที่จะทำอะไรต่อไป เนื่องจากการหลงลืมที่เกิดขึ้นฉับพลัน หากผู้ป่วยเกิดสภาวะนี้ในขณะที่กำลังทำกิจวัตรนอกบ้าน อาจจะเป็นขณะที่กำลังขับรถ ก็อาจทำให้เกิดอันตรายต่อการใช้ชีวิตประจำวันได้ แต่อาการหลงลืมชั่วขณะนี้พบได้ไม่บ่อยนัก และพบว่าไม่เป็นอันตรายหรือกระทบต่อสุขภาพของสมองในระยะยาว

อ่านเพิ่มเติม : กลุ่มอาการลืมเหตุการณ์ทั้งหมดชั่วคราว (TGA)

โรคหลงลืมชั่วคราวกับความจำสั้นต่างกันยังไง

โรคหลงลืมชั่วคราว กับความจำสั้น ต่างกันยังไง

อย่างที่กล่าวไปข้างต้นว่าโรคหลงลืมชั่วคราวเป็นการหลงลืมที่เกิดขึ้นโดยฉับพลัน และไม่มีสาเหตุของการเกิดโรค ซึ่งต่างจากความจำสั้นที่มีสาเหตุในการเกิดอย่างแน่ชัด แต่ที่เหมือนกันคือทั้งสองสภาวะเกี่ยวข้องกับการจดจำและความจำของบุคคลในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งเหมือนกันนั่นเอง

ความจำระยะสั้น (Short-Term Memory) เป็นหน่วยความจำที่เก็บข้อมูลในสมองได้อย่างจำกัดภายในระยะเวลาสั้นๆ เพียงเท่านั้น และความจำระยะสั้นจะถูกรบกวนได้ง่าย สามารถถูกลืมได้ภายในไม่กี่วินาทีหากมีสิ่งเร้าอื่น ๆ มารบกวน โดยความจำระยะสั้นนี้จะเป็นการใช้ในการทำงานเพียงชั่วคราวเท่านั้น

ดังนั้นอาการความจำสั้น (Short-Term Memory Loss) จึงเป็นการสูญเสียความสามารถในการจำข้อมูลหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในระยะเวลาสั้น ๆ ความจำสั้นระยะสั้นเกิดจากหลายสาเหตุ เช่น ความเครียด ความผิดปกติในสมอง การไม่รับรู้ความสำคัญของข้อมูล หรือการเกิดความรุนแรงในระยะเวลาสั้น ๆ เช่น อุบัติเหตุ

โดยความจำสั้นมักเกิดขึ้นในข้อมูลที่ไม่ได้ใช้หรือทำซ้ำหลายครั้ง และข้อมูลนั้นไม่จำเป็นที่จะต้องจดจำไว้ใช้ในระยะยาว ซึ่งส่วนที่ลืมส่วนใหญ่จะเป็นข้อมูลที่ผู้คนมักใช้งานในชีวิตประจำวัน เช่น จำชื่อคนที่พบเจอเพิ่มเติมล่าสุด จำตำแหน่งของวัตถุบรรจุในบ้าน หรือจำรายละเอียดของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา

เนื่องจากความจำระยะสั้นนั้นเป็นการจำกัดเวลาในการเก็บข้อมูลแค่ระยะสั้น ๆ เพราะฉะนั้นหากมีปัญหาเรื่องความจำสั้นจึงไม่ได้มีผลต่อความสามารถในการจำข้อมูลในระยะยาว โดยอาการความจําสั้นขี้ลืม อาจเกิดขึ้นได้ทันทีหลังจากข้อมูลถูกใช้ไปแล้ว หรือเมื่อไม่ได้ใช้ข้อมูลนั้น ๆ ในระยะเวลาสั้น ๆ อีกครั้ง

อ่านเพิ่มเติม : ทักษะความจำระยะสั้น

ป้องกันอาการหลงลืมชั่วคราวต้องทำยังไง

ป้องกันอาการหลงลืมชั่วคราว ต้องทำยังไง

เนื่องจากโรคหลงลืมชั่วคราวยังไม่สามารถระบุสาเหตุที่แน่ชัดได้ การป้องกันโรคนี้จึงไม่สามารถบอกได้เช่นกันว่าต้องทำอย่างไรถึงจะสามารถป้องกันการเกิดโรคได้ 100% อย่างไรก็ตาม มีบางปัจจัยที่อาจช่วยลดความเสี่ยงในการเกิดโรคหลงลืมชั่วคราว ได้ เช่น

  1. การรักษาสุขภาพกาย การรักษาสุขภาพอย่างดี เช่น การออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ การบริโภคอาหารที่เหมาะสมและมีประโยชน์ รวมทั้งการพักผ่อนให้เพียงพอ อาจจะช่วยลดความเสี่ยงที่จะเกิดโรคหลงลืมชั่วคราวได้
  2. การรักษาสุขภาพสมอง เมื่อมีการรักษาสุขภาพกายแล้ว ก็ควรจะรักษาสุขภาพสมองด้วยเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นการฝึกสมองเป็นประจำ อาจจะเป็นการเล่นเกม การอ่านหนังสือ หรือทำกิจกรรมต่าง ๆ ที่กระตุ้นการทำงานของสมอง เมื่อสมองได้ใช้งานความเสี่ยงที่จะเกิดโรคต่าง ๆ ทางสมองก็จะน้อยลงตามมาด้วย
  3. การจัดการความเครียด การปรับเปลี่ยนและการเรียนรู้วิธีการจัดการกับความเครียดอย่างเหมาะสม อาจช่วยลดความเสี่ยงในการเกิดสภาวะหลงลืมชั่วคราวได้ เพราะสาเหตุของโรคทางสมองส่วนใหญ่มักเกิดขึ้นเนื่องจากสภาวะความเครียด
  4. การดื่มแอลกอฮอล์ การลดปริมาณแอลกอฮอล์ที่บริโภคหรือเลิกดื่มแอลกอฮอล์ทั้งหมด เพราะแอลกอฮอล์จะทำให้ประสิทธิภาพการทำงานของสมองลดลง เมื่อหลีกเลี่ยงการดื่มแอลกอฮอล์อาจช่วยลดความเสี่ยงในการเกิดโรคหลงลืมชั่วคราวได้
  5. การป้องกันการใช้ยาหรือสารเคมีที่อาจเสี่ยงต่อสุขภาพสมอง การปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์เกี่ยวกับการใช้ยาหรือสารเคมีที่มีความเสี่ยงต่อสุขภาพสมอง โดยพิจารณาความเสี่ยงและประโยชน์ของการใช้ยาอย่างระมัดระวัง เพราะยาบางตัวก็ไม่สามารถใช้ร่วมกันได้ ก่อนจะใช้ยาจึงต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์อย่างเคร่งครัด
  6. การเฝ้าระวังสุขภาพ การตรวจสุขภาพประจำปีเป็นสิ่งสำคัญ หากมีประวัติความเสี่ยงต่อการเกิดอาการหลงลืมชั่วขณะ หรือปัญหาสุขภาพต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสมอง ควรรีบเข้าปรึกษาแพทย์เพื่อรับคำแนะนำโดยทันที

การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมที่ดีเหล่านี้อาจช่วยลดความเสี่ยงในการเกิดโรคหลงลืมชั่วคราวได้ แม้ว่าโรคนี้จะยังไม่สามารถป้องกันได้ แต่อย่างไรก็ตามหากมีอาการที่น่าเป็นห่วงเกี่ยวกับความจำหรือสมอง ควรเข้าปรึกษาแพทย์เพื่อประเมินการรักษาที่เหมาะสม

ฝึกสมอง ป้องกันความจำสั้นไปกับ Brain and Life Center

หากเพื่อน ๆ กำลังกังวลเรื่องโรคหลงลืมชั่วคราว หรือเป็นคนขี้ลืม แต่ยังไม่รู้ว่าจะเริ่มฝึกสมอง พัฒนาความจำยังไงให้ตัวเองมีความจำที่ดีขึ้น ให้คอร์สเรียนพัฒนาสมองของ Brain and Life Center ช่วยคุณได้ เนื่องจากคอร์สเรียนพัฒนาสมองที่ Brain and Life ได้รับการรองรับจาก BrainRX ซึ่งเป็นศูนย์ส่งเสริมประสิทธิภาพของสมองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศสหรัฐอเมริกา จะช่วยฝึกสมองให้เพื่อน ๆ มีความจำที่ดีขึ้นอย่างได้แน่นอน

นอกจากนี้คอร์สเรียนของเรายังออกแบบมาเพื่อพัฒนาศักยภาพสมองเฉพาะบุคคล สามารถเรียนได้ทุกวัย แถมคอร์สเรียนของเรายังเป็นการเรียนแบบตัวต่อตัว และเทรนโดยผู้เชี่ยวชาญโดยเฉพาะ ไม่ว่าคุณจะมีปัญหาเรื่องสมองในเรื่องเราก็สามารถช่วยคุณได้

Brain ยินดีให้คำปรึกษาฟรี
สามารถติดต่อสอบถามเพื่อรับคำปรึกษาจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญได้ที่นี่เลย

 อ่านเพิ่มเติม : ภาวะสูญเสียความทรงจำ